مسیر تغذیه تراش CNC به مسیری اطلاق می شود که ابزار برش از نقطه تنظیم ابزار (یا مبدا ثابت ماشین) طی می کند تا زمانی که به آن نقطه برگردد و برنامه ماشینکاری به پایان برسد. این شامل مسیر برش و مسیرهای غیرفعال سفر مانند ورود و خروج ابزار است.
مسیر تغذیه برای تکمیل اساساً در امتداد کانتور قطعه است. بنابراین تمرکز تعیین مسیر تغذیه بر روی تعیین مسیر تغذیه برای ماشینکاری ناهموار و سفر بیکار است.
در ماشینکاری تراش CNC، تعیین مسیر ماشینکاری به طور کلی از اصول زیر پیروی می کند:
① باید از دقت و زبری سطح قطعه کار اطمینان حاصل کند.
② باید مسیر ماشینکاری را به حداقل برساند، زمان سفر بیکار را کاهش دهد و راندمان ماشینکاری را بهبود بخشد.
③ باید مقدار محاسبه عددی را ساده کرده و برنامه ماشینکاری را ساده کند.
④ برای برنامه های خاصی که به طور مکرر استفاده می شوند، باید از برنامه های فرعی استفاده شود.