جوشکاری MIG یک روش جوشکاری است که از یک گاز بی اثر برای محافظت از ناحیه جوش، تثبیت قوس و جلوگیری از تغییرات کیفیت جوش استفاده می کند. از گرمای قوس برای ذوب فلز ناحیه جوش استفاده می کند و یک سیم پرکننده برای ایجاد اتصال جوش وارد می شود. همچنین معمولاً به عنوان جوشکاری نیمه خودکار، جوشکاری قوس گازی محافظ یا جوشکاری با دی اکسید کربن شناخته می شود.
از زمان آغاز به کار، تعمیر بدنه خودرو عمدتاً از جوشکاری اکسی-استیلن استفاده کرده است که بیشترین حجم کار را به خود اختصاص داده است. اگرچه از جوشکاری نقطهای مقاومتی نیز استفاده میشود، اما کاربرد آن محدود به مناطق خاصی است و کیفیت جوش بستگی زیادی به وضعیت تجهیزات دارد، بنابراین قابلیت اطمینان تضمین نمیشود. جوشکاری قوس الکتریکی برای جوشکاری ورق فلزی نازک به دلیل تغییر شکل بیش از حد نامناسب است. لحیم کاری و لحیم کاری روش های جوشکاری در دمای پایین- هستند. در حالی که آنها مزیت حداقل تغییر شکل را ارائه می دهند، ضعف کشنده آنها استحکام ناکافی است که آنها را برای جوشکاری ساختارهای یکپارچه بدنه نامناسب می کند. جوشکاری گازی به دلیل تغییر شکل حرارتی قابل توجه و اکسیداسیون پس از جوش به تدریج متوقف می شود.
اخیراً یک فناوری جدید جوشکاری - جوشکاری MIG (جوشکاری با گاز بی اثر فلزی) - به طور گسترده در صنعت تعمیر بدنه خودرو مورد استفاده قرار گرفته است. در جوشکاری MIG از یک گاز بی اثر برای محافظت از ناحیه جوش، تثبیت قوس و جلوگیری از تغییرات کیفیت جوش استفاده می شود. از گرمای قوس برای ذوب فلز ناحیه جوش استفاده می کند و یک سیم پرکننده برای ایجاد اتصال جوش وارد می شود. معمولاً بهعنوان جوشکاری نیمه خودکار، جوشکاری با گاز محافظ، یا جوشکاری دیاکسید کربن نیز شناخته میشود.